Gdy wydaję nam się że wszystko się polepsza i wraca do normy, to wtedy właśnie, to wszystko, może runąć i na nowo będzie źle. Dlatego lepiej się nie przyzwyczajać i zapewniać duszy że tak już pozostanie, chociaż tak byłoby łatwiej. Mogę sobie wyobrazić ten spokój jaki by się odczuwało, wspaniały, mogę zazdrościć tym którzy tak mogą. Większość niestety tkwi w ciągłym staraniu się o coraz lepsze życie.
Ale patrząc z drugiej strony, oni sobie najzwyczajniej odpuszczają. Widzą że jest dobrze, to myślą że tak będzie już zawsze i nic złego się im nie stanie. A nic nie wiadomo. Popełniają błąd, bo w końcu wiele staje im się obojętne, a potem to tracą. A my, którzy jesteśmy ciągle w działaniu, staraniu się o wszystko, cały czas wykazujemy zainteresowanie, inni w końcu to docenią ;) Chyba... zawsze jest to chyba.
